ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΜΑ
1. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
2. ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ πχ 200
3. ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΝΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΙΜΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑ 16 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ 8
4. ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΜΟΝΟ ΑΝ ΕΧΕΙ ΕΝΣΗΜΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 10ΕΤΙΑΣ
5. Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΕΞΤΡΑ
6. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΠΟΛΥΤΕΛΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ,ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ, ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ
7. ΑΜΕΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΟΣΩΝ ΕΧΟΥΝ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΕΥΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΝΤΩΝ, Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΕΙ, ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΣΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ.
8. ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ, ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΙΑ. Ο ΚΛΕΦΤΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΑΣΥΛΙΑ
9. ΑΜΕΣΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ (ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΡΚΩΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΑΔΙΑΦΘΟΡΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ) ΘΑ ΕΚΠΛΑΓΟΥΜΕ ΟΛΟΙ.
10. ΜΕΙΩΣΗ ΔΑΠΑΝΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ
ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ 2 ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ
ΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΦΑΙΑΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ!!!
Στο βραδινό κεντρικό δελτίο ειδήσεων της Παρασκευής 30/4/2010, του καναλιού που μπαίνει στην… ουσία των Γεγονότων μας πέταξαν στη μούρη ορισμένα στατιστικά στοιχεία για τους Δημόσιους Υπαλλήλους.
Αφού μας παρουσίασαν τα στοιχεία με τη διόγκωση του χρέους από το 2000 μέχρι το 2009, περάσανε στο ζουμί της προπαγάνδας τους:
Ο.Τρέμη: Τώρα να δούμε και μια άλλη πλευρά που έχει να κάνει με τη διόγκωση του δημόσιου χρέους Θάνο. Ζούμε σε μία χώρα που βασίζεται στο σύστημα πελατειακών σχέσεων που εγκαθιδρύθηκε από την μεταπολίτευση. Εχουμε εν τω μεταξύ δημιουργήσει ένα υπερτροφικό κράτος το οποίο είναι βουτηγμένο στη διαφθορά και την αναποτελεσματικότητα. Αυτό το αποτυπώνουν ανάγλυφα τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών.
Θ.Πασχάλης: Ακριβώς Ολγα, καταρχάς να πούμε ότι σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία, τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, ο αριθμός των υπαλλήλων στο Δημόσιο, στενό και ευρύτερο Δημόσιο τομέα αλλά και στις δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς ήταν τις αρχές του 2009 περίπου 840000 από τους οποίους περίπου 90000 είναι συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου και έργου. Δείτε λοιπόν πώς από το 2003 με βάση στοιχεία που μας δόθηκαν από το υπουργείο Εσωτερικών, φούσκωνε το ελληνικό δημόσιο και κάτι αντίστοιχο βέβαια γινότανε και τις προηγούμενες δεκαετίες. Τι συνέβαινε; Αποχωρούσαν στη σύνταξη λιγότεροι υπάλληλοι και προσλαμβανόταν περισσότεροι.
Εκεί πέφτουν οι πίνακες με τα «στοιχεία» που «αναδεικνύουν» ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ – ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ!
Το έτος 2003 αποχωρούν 18000 και προσλαμβάνονται 24000.
Τα έτη 2004, 2005, 2006 ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ
Το έτος 2007 αποχωρούν 24000 και προσλαμβάνονται 35000.
Το έτος 2008 αποχωρούν 23000 και προσλαμβάνονται 40000.
Το έτος 2009 αποχωρούν 22000 και προσλαμβάνονται 26000.
Η σχέση αυτή ανατρέπεται μόνο το τελευταίο τρίμηνο του 2009 όπου έχουμε 5000 αποχωρήσεις και 2500 προσλήψεις.
Ο εκφωνητής επαναλαμβάνει (για να το εμπεδώσουμε) ότι όλα αυτά τα χρόνια έφευγαν λιγότεροι και προσλαμβανόταν περισσότεροι (με τι μισθούς και σχέσεις εργασίας προσλαμβάνονταν… το κανάλι κάνει την… πάπια).
Ετσι, το Δημόσιο κατά την τελευταία εξαετία «φούσκωσε» κατά 55000 επιπλέον υπαλλήλους λέει ο Θ.Πασχάλης.
Και μιλάμε για τους μονίμους Δημοσίους Υπαλλήλους – πετάγεται ο Τσίμας, συμπληρώνοντας ότι πίσω από αυτούς τους αριθμούς υπάρχει δεκαπλάσιος αριθμός συμβασιούχων και σταζιέρ – για να καταλήξει ο Μ.Καψής στο πολυπόθητο συμπέρασμα:
ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΑ ΛΕΝΕ ΟΛΑ!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ!
Θαυμάστε τους:
ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΛΙΓΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ….
2003: 24000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 18000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 6000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
Τα έτη 2004, 2005, 2006 ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ
2007: 35000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 24000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 11000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
2008: 40000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 23000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 17000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
2009: 26000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 22000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 4000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΣΥΝΟΛΟ = 38000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
(ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ)
Ο Θ.Πασχάλης υποστήριξε ότι οι στατιστικές αναφέρουν 55000 περισσότερους Δημοσίους Υπαλλήλους και ο Μ.Καψής τους ανέβασε σε 60000!
Ίσως να είναι κι έτσι!
Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι αυτοί οι Δημόσιοι Υπάλληλοι που προσλήφθηκαν μεταξύ 2003-2009 έπαιρναν χοντρούς μισθούς της τάξης των 3000 Ευρώ το μήνα (το 2003) κι ας θεωρήσουμε ακόμα ότι όλοι αυτοί έπαιρναν γενναίες αυξήσεις της τάξης του 10% κάθε χρόνο (δηλαδή τέτοιες αυξήσεις που δεν έχουν δοθεί ποτέ στα χρονικά).
Πόσα είναι τα επιπλέον χρήματα στους Δημόσιους Υπαλλήλους που «έβαλαν μέσα τη χώρα»;
Ας κάνουμε ορισμένες απλές μαθηματικές πράξεις Τρίτης Δημοτικού…
Κι ας θεωρήσουμε ότι τα χρόνια 2004, 2005, 2006 που το κανάλι δεν έδειξε τα στοιχεία, οι δημόσιοι υπάλληλοι αυξήθηκαν κατά: 6500, 7000 & 8500 αντίστοιχα για να φτάσουμε στον… μαγικό αριθμό των 60000 για την εξαετία που είπε ο Μ.Καψής (κι όχι των 55000 που είπε ο Θ.Πασχάλης).
Εχουμε και λέμε λοιπόν:
2003 : 6000 επιπλέον Δ.Υπ. * 3000 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 252,00 εκ. Ευρώ
2004 : 6500 επιπλέον Δ.Υπ. * 3300 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 300,30 εκ. Ευρώ
2005 : 7000 επιπλέον Δ.Υπ. * 3630 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 355,74 εκ. Ευρώ
2006 : 8500 επιπλέον Δ.Υπ. * 3993 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 475,17 εκ. Ευρώ
2007 : 11000 επιπλέον Δ.Υπ. * 4392 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 676,41 εκ. Ευρώ
2008 : 17000 επιπλέον Δ.Υπ. * 4831 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 1149,90 εκ. Ευρώ
2009 : 4000 επιπλέον Δ.Υπ. * 5315 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 297,62 εκ. Ευρώ
ΣΥΝΟΛΟ 2003-2009: 3507,15 εκ. Ευρώ ή 3,5 δισ. Ευρώ.
για 60.000 υπαλλήλους που… «φορτώθηκαν» στο Δημόσιο την εξαετία αυτή.
Πόσο αυξήθηκε το χρέος από το 2004 μέχρι το 2009;
Ας θυμηθούμε όμως τα ποσά που μας παρουσίασε το κανάλι:
Όπως φαίνεται από το παραπάνω σχήμα, το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης αυξήθηκε κατά:
298,5-201,2 δισ. Ευρώ = 97,3 δισ. Ευρώ (ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ 2004-2009)
Πόσο ήταν το ποσοστό των επιπλέον μισθών που διόγκωσαν το χρέος (και ευθύνονται κυρίως για την διόγκωσή του κατά το κανάλι);
Ας κάνουμε μιαν απλή διαίρεση:
3,5 δισ Ευρώ (ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΜΙΣΘΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ 2003-2009)/ 97,3 δισ. Ευρώ (ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ 2004-2009)= 0,036 ή 3.6%
ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΙΟ «ΤΡΕΛΕΣ» ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ, ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΔΗΛΑΔΗ ΟΤΙ ΟΙ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΜΙΣΘΟΥΣ 3000 ΕΥΡΩ ΤΟ 2003, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΝ ΚΑΤΑ 10% ΤΟ ΧΡΟΝΟ (!) ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ 5000 ΕΥΡΩ ΤΟ 2009…
ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΩΝ «ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΜΙΣΘΩΝ» (2003-2009) ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (2004-2009) ΗΤΑΝ ΜΟΛΙΣ
3.6% !!! (ποσοστό που πέφτει στο 3.3% αν βγάλουμε τους μισθούς του 2003 και συγκρίνουμε τους επιπλέον μισθούς μεταξύ 2004-2009 με τη διόγκωση του χρέους μεταξύ 2004-2009)
ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ 96,4% ΠΟΙΟΙ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ;;;;
ΑΠΟ ΠΟΤΕ «Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ» ΕΙΝΑΙ ΤΟ 3% ΚΙ ΟΧΙ ΤΟ 97%;;;
Θα κατηγορούσατε ποτέ τα παιδιά σας αν ο οικογενειακός σας προϋπολογισμός έμπαινε μέσα 1000 Ευρώ το μήνα επειδή τρώνε κάθε μέρα… παγωτό;
ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ;
ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΒΑΛΟΥΝ ΝΑ ΤΣΑΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ;
ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΑΨΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ;
ΠΟΣΑ ΤΣΕΠΩΣΑΝ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ;
ΠΟΣΑ ΠΗΓΑΝ ΣΕ ΜΙΖΕΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ SIEMENS;
ΠΟΣΑ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ «ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΩΝ»;
ΜΗΝ ΤΡΩΤΕ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ
ΕΞΕΓΕΡΘΕΙΤΕ!!!
Ευχαριστώ για την υπομονή σας…
Αφού μας παρουσίασαν τα στοιχεία με τη διόγκωση του χρέους από το 2000 μέχρι το 2009, περάσανε στο ζουμί της προπαγάνδας τους:
Ο.Τρέμη: Τώρα να δούμε και μια άλλη πλευρά που έχει να κάνει με τη διόγκωση του δημόσιου χρέους Θάνο. Ζούμε σε μία χώρα που βασίζεται στο σύστημα πελατειακών σχέσεων που εγκαθιδρύθηκε από την μεταπολίτευση. Εχουμε εν τω μεταξύ δημιουργήσει ένα υπερτροφικό κράτος το οποίο είναι βουτηγμένο στη διαφθορά και την αναποτελεσματικότητα. Αυτό το αποτυπώνουν ανάγλυφα τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών.
Θ.Πασχάλης: Ακριβώς Ολγα, καταρχάς να πούμε ότι σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία, τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, ο αριθμός των υπαλλήλων στο Δημόσιο, στενό και ευρύτερο Δημόσιο τομέα αλλά και στις δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς ήταν τις αρχές του 2009 περίπου 840000 από τους οποίους περίπου 90000 είναι συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου και έργου. Δείτε λοιπόν πώς από το 2003 με βάση στοιχεία που μας δόθηκαν από το υπουργείο Εσωτερικών, φούσκωνε το ελληνικό δημόσιο και κάτι αντίστοιχο βέβαια γινότανε και τις προηγούμενες δεκαετίες. Τι συνέβαινε; Αποχωρούσαν στη σύνταξη λιγότεροι υπάλληλοι και προσλαμβανόταν περισσότεροι.
Εκεί πέφτουν οι πίνακες με τα «στοιχεία» που «αναδεικνύουν» ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ – ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ!
Το έτος 2003 αποχωρούν 18000 και προσλαμβάνονται 24000.
Τα έτη 2004, 2005, 2006 ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ
Το έτος 2007 αποχωρούν 24000 και προσλαμβάνονται 35000.
Το έτος 2008 αποχωρούν 23000 και προσλαμβάνονται 40000.
Το έτος 2009 αποχωρούν 22000 και προσλαμβάνονται 26000.
Η σχέση αυτή ανατρέπεται μόνο το τελευταίο τρίμηνο του 2009 όπου έχουμε 5000 αποχωρήσεις και 2500 προσλήψεις.
Ο εκφωνητής επαναλαμβάνει (για να το εμπεδώσουμε) ότι όλα αυτά τα χρόνια έφευγαν λιγότεροι και προσλαμβανόταν περισσότεροι (με τι μισθούς και σχέσεις εργασίας προσλαμβάνονταν… το κανάλι κάνει την… πάπια).
Ετσι, το Δημόσιο κατά την τελευταία εξαετία «φούσκωσε» κατά 55000 επιπλέον υπαλλήλους λέει ο Θ.Πασχάλης.
Και μιλάμε για τους μονίμους Δημοσίους Υπαλλήλους – πετάγεται ο Τσίμας, συμπληρώνοντας ότι πίσω από αυτούς τους αριθμούς υπάρχει δεκαπλάσιος αριθμός συμβασιούχων και σταζιέρ – για να καταλήξει ο Μ.Καψής στο πολυπόθητο συμπέρασμα:
ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΑ ΛΕΝΕ ΟΛΑ!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ!
Θαυμάστε τους:
ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΛΙΓΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ….
2003: 24000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 18000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 6000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
Τα έτη 2004, 2005, 2006 ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ
2007: 35000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 24000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 11000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
2008: 40000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 23000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 17000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
2009: 26000 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ - 22000 ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ = 4000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
ΣΥΝΟΛΟ = 38000 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ
(ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ)
Ο Θ.Πασχάλης υποστήριξε ότι οι στατιστικές αναφέρουν 55000 περισσότερους Δημοσίους Υπαλλήλους και ο Μ.Καψής τους ανέβασε σε 60000!
Ίσως να είναι κι έτσι!
Ας θεωρήσουμε λοιπόν ότι αυτοί οι Δημόσιοι Υπάλληλοι που προσλήφθηκαν μεταξύ 2003-2009 έπαιρναν χοντρούς μισθούς της τάξης των 3000 Ευρώ το μήνα (το 2003) κι ας θεωρήσουμε ακόμα ότι όλοι αυτοί έπαιρναν γενναίες αυξήσεις της τάξης του 10% κάθε χρόνο (δηλαδή τέτοιες αυξήσεις που δεν έχουν δοθεί ποτέ στα χρονικά).
Πόσα είναι τα επιπλέον χρήματα στους Δημόσιους Υπαλλήλους που «έβαλαν μέσα τη χώρα»;
Ας κάνουμε ορισμένες απλές μαθηματικές πράξεις Τρίτης Δημοτικού…
Κι ας θεωρήσουμε ότι τα χρόνια 2004, 2005, 2006 που το κανάλι δεν έδειξε τα στοιχεία, οι δημόσιοι υπάλληλοι αυξήθηκαν κατά: 6500, 7000 & 8500 αντίστοιχα για να φτάσουμε στον… μαγικό αριθμό των 60000 για την εξαετία που είπε ο Μ.Καψής (κι όχι των 55000 που είπε ο Θ.Πασχάλης).
Εχουμε και λέμε λοιπόν:
2003 : 6000 επιπλέον Δ.Υπ. * 3000 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 252,00 εκ. Ευρώ
2004 : 6500 επιπλέον Δ.Υπ. * 3300 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 300,30 εκ. Ευρώ
2005 : 7000 επιπλέον Δ.Υπ. * 3630 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 355,74 εκ. Ευρώ
2006 : 8500 επιπλέον Δ.Υπ. * 3993 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 475,17 εκ. Ευρώ
2007 : 11000 επιπλέον Δ.Υπ. * 4392 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 676,41 εκ. Ευρώ
2008 : 17000 επιπλέον Δ.Υπ. * 4831 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 1149,90 εκ. Ευρώ
2009 : 4000 επιπλέον Δ.Υπ. * 5315 Ευρώ μην. μισθό * 14 μισθούς = 297,62 εκ. Ευρώ
ΣΥΝΟΛΟ 2003-2009: 3507,15 εκ. Ευρώ ή 3,5 δισ. Ευρώ.
για 60.000 υπαλλήλους που… «φορτώθηκαν» στο Δημόσιο την εξαετία αυτή.
Πόσο αυξήθηκε το χρέος από το 2004 μέχρι το 2009;
Ας θυμηθούμε όμως τα ποσά που μας παρουσίασε το κανάλι:
Όπως φαίνεται από το παραπάνω σχήμα, το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης αυξήθηκε κατά:
298,5-201,2 δισ. Ευρώ = 97,3 δισ. Ευρώ (ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ 2004-2009)
Πόσο ήταν το ποσοστό των επιπλέον μισθών που διόγκωσαν το χρέος (και ευθύνονται κυρίως για την διόγκωσή του κατά το κανάλι);
Ας κάνουμε μιαν απλή διαίρεση:
3,5 δισ Ευρώ (ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΜΙΣΘΟΙ ΔΗΜ.ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ 2003-2009)/ 97,3 δισ. Ευρώ (ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ 2004-2009)= 0,036 ή 3.6%
ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΙΟ «ΤΡΕΛΕΣ» ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ, ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΔΗΛΑΔΗ ΟΤΙ ΟΙ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΜΙΣΘΟΥΣ 3000 ΕΥΡΩ ΤΟ 2003, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΝ ΚΑΤΑ 10% ΤΟ ΧΡΟΝΟ (!) ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ 5000 ΕΥΡΩ ΤΟ 2009…
ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΩΝ «ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΜΙΣΘΩΝ» (2003-2009) ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (2004-2009) ΗΤΑΝ ΜΟΛΙΣ
3.6% !!! (ποσοστό που πέφτει στο 3.3% αν βγάλουμε τους μισθούς του 2003 και συγκρίνουμε τους επιπλέον μισθούς μεταξύ 2004-2009 με τη διόγκωση του χρέους μεταξύ 2004-2009)
ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ 96,4% ΠΟΙΟΙ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ;;;;
ΑΠΟ ΠΟΤΕ «Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ» ΕΙΝΑΙ ΤΟ 3% ΚΙ ΟΧΙ ΤΟ 97%;;;
Θα κατηγορούσατε ποτέ τα παιδιά σας αν ο οικογενειακός σας προϋπολογισμός έμπαινε μέσα 1000 Ευρώ το μήνα επειδή τρώνε κάθε μέρα… παγωτό;
ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ;
ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΒΑΛΟΥΝ ΝΑ ΤΣΑΚΩΝΟΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ;
ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΑΨΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ;
ΠΟΣΑ ΤΣΕΠΩΣΑΝ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ;
ΠΟΣΑ ΠΗΓΑΝ ΣΕ ΜΙΖΕΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ SIEMENS;
ΠΟΣΑ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ «ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΩΝ»;
ΜΗΝ ΤΡΩΤΕ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ
ΕΞΕΓΕΡΘΕΙΤΕ!!!
Ευχαριστώ για την υπομονή σας…
Χωροταξικό ¨Πρόγραμμα Καλλικράτης¨
Check out this SlideShare Presentation:
Xwrotaxiko Kallikrath
View more documents from Piazza del Popolo.
Δόθηκε το προσχέδιο του Καλλικράτη
Όπως τόνιζε γνωστό αυτοδιοικητικό στέλεχος στην Ηλεκτρονική Αυτοδιοίκηση " μας έδωσαν την τούρτα χωρίς το κερασάκι"!
Ο χάρτης αναμένεται να δοθεί σε λίγες ημέρες, αφού ξεπεραστούν κάποια προβλήματα που υπάρχουν με αντιδράσεις αιρετών, μα και βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.
Ο σχεδιασμός προβλέπει ο συνολικός αριθμός των δήμων να φτάσει στους 370, ίσως και λιγότερους, μητροπολιτικές λειτουργίες για Αττική-Θεσσαλονίκη, ενώ παρελθόν θα αποτελούν από το 2011 οι συμβασιούχοι.
Σύμφωνα με σημερινό ρεπορτάζ της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ και του IN.GR ειδικά για το Λεκανοπέδιο, προκρίνεται η λογική να τηρηθεί το πληθυσμιακό όριο των 20.000 κατοίκων στο πλαίσιο της χάραξης των ορίων για τους νέους δήμους. Γρίφο αποτελούν οι συνενώσεις στη Δυτική Αττική, όπου σε κάθε περίπτωση έχει αποφασιστεί πως οι σημερινοί 12 δήμοι θα περιοριστούν σε τέσσερις. Βέβαιο είναι πως ο ένας δήμος θα δημιουργηθεί από τη συνένωση Μεγάρων και Νέας Περάμου.
Για τους υπόλοιπους δήμους το πρώτο σενάριο έφερνε να ενώνονται η Μάνδρα με τη Μαγούλα και την Ελευσίνα, τα Βίλια με την Οινόη και τις Ερυθρές και ο τέταρτος δήμος να αποτελείται από τον Ασπρόπυργο, τη Φυλή, το Ζεφύρι και τα Ανω Λιόσια.
Ως εναλλακτική εκδοχή παρουσιαζόταν η συνένωση Ασπροπύργου, Ελευσίνας και Μαγούλας, οπότε η Μάνδρα θα πάει με τα Βίλια, την Οινόη και τις Ερυθρές, ενώ έναν δήμο θα απαρτίζουν η Φυλή, το Ζεφύρι και τα Ανω Λιόσια.
Στο παρά πέντε θα «κλείσει» και το χωροταξικό στην Ανατολική Αττική, η οποία θα υποστεί και το μεγαλύτερο κύμα συνενώσεων σε επίπεδο Λεκανοπεδίου, αφού από τους 44 σημερινούς δήμους και κοινότητες θα απομείνουν περίπου 13. Οι βασικές μονάδες που θα διαμορφωθούν έχουν συμφωνηθεί- όπως για παράδειγμα η ένωση Πικερμίου με Ραφήνα ή αυτή των Δήμων Βούλας, Βάρης και Βουλιαγμένης.
Δεν έχει διευκρινιστεί εάν οι παραλιακοί Δήμοι Φώκαιας, Αναβύσσου και Σαρωνίδας, οι οποίοι θα αποτελέσουν σε κάθε περίπτωση μία ενότητα, πρέπει να συνενωθούν με τον νέο δήμο που θα προκύψει από το Λαύριο και τον Αγιο Κωνσταντίνο ή να περάσουν στην περιοχή Καλυβίων που θα βρεθεί μετά τον Καλλικράτη με τον Κουβαρά και την Κερατέα.
Πιέσεις καταγράφηκαν και έναντι του σχεδιασμού που οδηγούσε στη δημιουργία ενός δήμου από τους σημερινούς του Γέρακα, της Παλλήνης και της Ανθούσας και ενός δεύτερου με τη συνένωση Γλυκών Νερών και Παιανίας. Έτσι, στο υπουργείο Εσωτερικών μελετούσαν το αίτημα ο Γέρακας να πάει τελικά με τα Γλυκά Νερά και την Παιανία, αφήνοντας Παλλήνη και Ανθούσα να συγκροτήσουν έναν νέο δήμο.
Πιο ξεκάθαρα είναι τα πράγματα στον Πειραιά, όπου εκτός από τη δημιουργία δύο νέων δήμων (Αμπελάκια με Σαλαμίνα και Τροιζήνα με Μέθανα), το τελικό σχέδιο φέρνει τη συνένωση Νίκαιας με Ρέντη καθώς και Δραπετσώνας με Κερατσίνι, δεδομένου ότι ο Δήμος Πειραιά επιλέχθηκε να μείνει ως έχει (είχαν πέσει στο τραπέζι σκέψεις να ενωθεί με τον Δήμο Ρέντη).
«Αγκάθι» αποτελεί και η εκλογική περιφέρεια της Α' Θεσσαλονίκης, όπου το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία μόλις 4 δήμων από τους σημερινούς 14. Εκεί είχε προταθεί η συνένωση των Δήμων Θεσσαλονίκης και Τριανδρίας, η διατήρηση ως αυτόνομου του Δήμου Καλαμαριάς και η συγκρότηση άλλων δύο δήμων στο υπόλοιπο πολεοδομικό συγκρότημα.
Στην υπόλοιπη χώρα προβλέπεται ανάλογα με την έκταση κάθε νομού να συγκροτηθούν από 3 έως 5 δήμοι ή σε μεγαλύτερες ενότητες από 6 έως 8 δήμοι.
Τρεις όροι για τις συνενώσεις
Απαρέγκλιτοι στους σχεδιασμούς του υπουργείου Εσωτερικών όροι είναι: αν η περιοχή είναι νησιωτική, ορεινή και η αναλογικότητα. Ο πρώτος όρος είναι πως κάθε νησί θα είναι ένας δήμος. Στο πλαίσιο αυτό, το νομοσχέδιο θα προβλέπει και ενισχυμένες αρμοδιότητες για τους νησιωτικούς δήμους. Αναφορικά με το αν η περιοχή είναι ορεινή, διευκρινίζεται πως περιπτώσεις απομονωμένων περιοχών ανεξάρτητα από τον πληθυσμό τους δεν θα συνενωθούν με άλλους δήμους που απέχουν δεκάδες χιλιόμετρα. Το κριτήριο της αναλογικότητας θα εφαρμοστεί στην ηπειρωτική Ελλάδα, ώστε για παράδειγμα σε έναν νομό όπως η Φθιώτιδα να μη δημιουργηθούν 3 δήμοι την ώρα που σε έναν πολύ μικρότερης έκτασης- π.χ. Φωκίδα- να γίνουν 5 δήμοι.
Συμβασιούχοι τέλος
Από το 2011 οι συμβασιούχοι των δήμων (υπολογίζονται σε 35.000) θα αποτελούν παρελθόν, αφού απόφαση της κυβέρνησης είναι πως για κάθε εργαζόμενο που λήγει η σύμβασή του, να μην ανανεώνεται ή να μην υπογραφεί νέα σύμβαση. Στην πράξη αυτό συνεπάγεται πως 35.000 συμβασιούχοι θα βρεθούν χωρίς δουλειά.
Μητροπολιτικές λειτουργίες
Με τον «Καλλικράτη» προβλέπονται μητροπολιτικές λειτουργίες για Αττική και Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα, ορίζονται τέσσερις τομείς μητροπολιτικών λειτουργιών και περιλαμβάνουν μεταφορές και συγκοινωνίες, περιβάλλον και ποιότητα ζωής (διαχείριση απορριμμάτων, μητροπολιτικά πάρκα, ατμοσφαιρική ρύπανση), χωρικό σχεδιασμό και αστικές αναπλάσεις (εποπτεία και έλεγχος για τις διαφημιστικές πινακίδες, κατασκευή σχολικών κτιρίων στην Αττική), καθώς και πολιτική προστασία και ασφάλεια.
Μετά την ψήφιση του Καλλικράτη χιλιάδες υπάλληλοι των νομαρχιών θα πρέπει να επιλέξουν εντός 60 ημερών εάν επιθυμούν να μεταταχθούν ή όχι στους νέους δήμους. Η διαδικασία θα είναι ανοικτή για όλους τους εργαζομένους στις νομαρχίες και όχι μόνον για εκείνους που υπηρετούν σε υπηρεσίες που θα μεταφερθούν πλέον στους νέους δήμους.
Κλειδί για τις μετατάξεις αποτελεί πως όσοι εργαζόμενοι μεταφερθούν από τις νομαρχίες στους δήμους θα εξακολουθήσουν να υπηρετούν στην ίδια περιοχή. Όπως διευκρινίζεται, οι αρμοδιότητες -άρα και οι υπάλληλοι- θα πάνε αρχικά είτε στις πρωτεύουσες των νομών είτε εκεί όπου είχε έδρα η αντίστοιχη νομαρχιακή υπηρεσία.
Η διαδικασία των μετατάξεων αφορά σε πρώτη φάση περίπου 2.500 με 3.000 μόνιμους υπαλλήλους των νομαρχιών, οι οποίοι απαιτούνται για να στελεχώσουν τις νέες δημοτικές υπηρεσίες. Παράλληλα, άλλοι 7.000 εργαζόμενοι δημοτικών επιχειρήσεων με συμβάσεις αορίστου χρόνου θα κληθούν να μεταταχθούν στην έδρα των νέων δήμων, αλλά ακόμη και στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση.
Οι αρμοδιότητες
Σε πρώτη φάση, οι αρμοδιότητες που θα δοθούν στους νέους δήμους από την 1η Ιανουαρίου του 2011, θα είναι αυτές της πολεοδομίας και της πρόνοιας. Για άλλες αρμοδιότητες θα υπάρξει πρόβλεψη μεταφοράς μέχρι τον Ιούνιο του 2011, ενώ κάποιες θα μεταφερθούν σε βάθος διετίας.
Κόβονται 1 στις 3 επιχειρήσεις
Με τον «Καλλικράτη» μπαίνει μαχαίρι τόσο στις δημοτικές επιχειρήσεις, όσο και στα νομικά πρόσωπα που διαθέτουν οι δήμοι. Από τις σημερινές 1.800 δημοτικές επιχειρήσεις κάθε νέος δήμος θα κληθεί να περιοριστεί σε μία κοινωφελή, μία ανώνυμη και μία ύδρευσης- αποχέτευσης, ενώ αποφασίστηκε να διατηρηθούν επιχειρήσεις ραδιοφωνίας- τηλεόρασης.
Ταυτόχρονα μεγάλες συγχωνεύσεις θα γίνουν στα νομικά πρόσωπα των δήμων. Συγκεκριμένα, δεν θα δικαιολογείται ύπαρξη περισσότερων του ενός νομικών προσώπων για ΚΑΠΗ ή παιδικούς σταθμούς, ένα για παροχή πολιτιστικών, καλλιτεχνικών και αθλητικών σκοπών, ενώ σημαντική μείωση θα σημάνει και στις σχολικές επιτροπές.
Πηγή: in.gr
Να τι μας περιμένει εάν δεν βάλουμε μυαλό!
Κάποτε, μια χώρα με αδύναμη οικονομία, για να αποφύγει το χρόνιο πληθωρισμό, αποφάσισε να υιοθετήσει ένα από τα πιο ισχυρά νομίσματα του πλανήτη. Ο πληθωρισμός μειώθηκε κατακόρυφα μέσα σε λίγα χρόνια, τα χαμηλά επιτόκια τροφοδότησαν την κατανάλωση, τα εισαγόμενα προϊόντα έγιναν φτηνά και η ψευδαίσθηση της καλοπέρασης εδραιώθηκε στους πολίτες της...
Η οικονομία όμως έπασχε από χρόνια και βαθιά προβλήματα, και τίποτα δεν γινόταν προς την κατεύθυνση της λύσης τους. Η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και το ξέπλυμα χρήματος βασίλευαν, ενώ ο δανεισμός του κράτους, λόγω της σταθερής ισοτιμίας του νομίσματος, γινόταν όλο και πιο φτηνός και η κυβέρνηση της χώρας κατέφευγε όλο και πιο συχνά σ’ αυτόν για να καλύψει τις ανεπάρκειες της οικονομίας.
Έτσι τα ελλείμματα μεγάλωναν, το χρέος αυξανόταν και η κυβέρνηση το εξυπηρετούσε με περισσότερο χρέος. Ταυτόχρονα, το νόμισμα λόγω της σταθερής ισοτιμίας δεν μπορούσε να υποτιμηθεί, ενώ την περίοδο εκείνη γινόταν όλο και ισχυρότερο, με αποτέλεσμα τα προϊόντα της να γίνονται πιο ακριβά στο εξωτερικό, η οικονομία λιγότερο ανταγωνιστική και οι ξένες επενδύσεις πιο σπάνιες. Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, οι ανταγωνιστικές της χώρες γίνονταν συνεχώς φθηνότερες μέσω της υποτίμησης των δικών τους νομισμάτων και τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια στράφηκαν εκεί.
Έτσι, η χώρα δανειζόταν χωρίς να παράγει αρκετά και ζούσε αμέριμνα πέρα από τις δυνατότητές της, μέχρι που κάποια στιγμή οι δανειστές της άρχισαν να απαιτούν περισσότερες εξασφαλίσεις με τη μορφή υψηλότερων τόκων, για να συνεχίσουν να τη δανείζουν. Αυτό δημιούργησε ένα φαύλο κύκλο: το υπέρογκο χρέος έκανε ακριβό το δανεισμό και ο ακριβός δανεισμός αύξανε κι άλλο το χρέος.
Κάποτε έγινε το αναμενόμενο: Η κυβέρνηση της χώρας δήλωσε αδυναμία εξόφλησης του χρέους της προς τους δανειστές της, δηλαδή πτώχευση.
Ο δανεισμός σταμάτησε, η σύνδεση της ισοτιμίας έπαψε, με αποτέλεσμα μια τεράστια υποτίμηση του παλιού νομίσματος (που επανήλθε), η οποία οδήγησε την οικονομία σε κατάρρευση: οι εισαγωγές έγιναν πανάκριβες και χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν. Ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού πέρασε στην ανεργία, μισθοί, συντάξεις και παροχές μειώθηκαν δραματικά και αποταμιεύσεις εξανεμίστηκαν.
Όπως είναι φυσικό, οι ξένοι δανειστές που έχασαν τα λεφτά τους επέβαλαν μέσω των διεθνών οργανισμών επαχθή μέτρα ανασυγκρότησης της οικονομίας, κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ήταν φυσικά υποχρεωμένη να δεχτεί.
Βίαιες ταραχές ξέσπασαν και τα τραύματα της οικονομίας δεν επουλώθηκαν ποτέ.
(Πρόκειται για την Αργεντινή, η οποία κήρυξε πτώχευση το 2001. Το Αργεντίνικο πέσο είχε συνδεθεί με το δολάριο δέκα χρόνια νωρίτερα. Οποιαδήποτε ομοιότητα με άλλες χώρες, κυβερνήσεις και οικονομικές καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.)"
Η οικονομία όμως έπασχε από χρόνια και βαθιά προβλήματα, και τίποτα δεν γινόταν προς την κατεύθυνση της λύσης τους. Η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και το ξέπλυμα χρήματος βασίλευαν, ενώ ο δανεισμός του κράτους, λόγω της σταθερής ισοτιμίας του νομίσματος, γινόταν όλο και πιο φτηνός και η κυβέρνηση της χώρας κατέφευγε όλο και πιο συχνά σ’ αυτόν για να καλύψει τις ανεπάρκειες της οικονομίας.
Έτσι τα ελλείμματα μεγάλωναν, το χρέος αυξανόταν και η κυβέρνηση το εξυπηρετούσε με περισσότερο χρέος. Ταυτόχρονα, το νόμισμα λόγω της σταθερής ισοτιμίας δεν μπορούσε να υποτιμηθεί, ενώ την περίοδο εκείνη γινόταν όλο και ισχυρότερο, με αποτέλεσμα τα προϊόντα της να γίνονται πιο ακριβά στο εξωτερικό, η οικονομία λιγότερο ανταγωνιστική και οι ξένες επενδύσεις πιο σπάνιες. Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, οι ανταγωνιστικές της χώρες γίνονταν συνεχώς φθηνότερες μέσω της υποτίμησης των δικών τους νομισμάτων και τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια στράφηκαν εκεί.
Έτσι, η χώρα δανειζόταν χωρίς να παράγει αρκετά και ζούσε αμέριμνα πέρα από τις δυνατότητές της, μέχρι που κάποια στιγμή οι δανειστές της άρχισαν να απαιτούν περισσότερες εξασφαλίσεις με τη μορφή υψηλότερων τόκων, για να συνεχίσουν να τη δανείζουν. Αυτό δημιούργησε ένα φαύλο κύκλο: το υπέρογκο χρέος έκανε ακριβό το δανεισμό και ο ακριβός δανεισμός αύξανε κι άλλο το χρέος.
Κάποτε έγινε το αναμενόμενο: Η κυβέρνηση της χώρας δήλωσε αδυναμία εξόφλησης του χρέους της προς τους δανειστές της, δηλαδή πτώχευση.
Ο δανεισμός σταμάτησε, η σύνδεση της ισοτιμίας έπαψε, με αποτέλεσμα μια τεράστια υποτίμηση του παλιού νομίσματος (που επανήλθε), η οποία οδήγησε την οικονομία σε κατάρρευση: οι εισαγωγές έγιναν πανάκριβες και χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν. Ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού πέρασε στην ανεργία, μισθοί, συντάξεις και παροχές μειώθηκαν δραματικά και αποταμιεύσεις εξανεμίστηκαν.
Όπως είναι φυσικό, οι ξένοι δανειστές που έχασαν τα λεφτά τους επέβαλαν μέσω των διεθνών οργανισμών επαχθή μέτρα ανασυγκρότησης της οικονομίας, κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ήταν φυσικά υποχρεωμένη να δεχτεί.
Βίαιες ταραχές ξέσπασαν και τα τραύματα της οικονομίας δεν επουλώθηκαν ποτέ.
(Πρόκειται για την Αργεντινή, η οποία κήρυξε πτώχευση το 2001. Το Αργεντίνικο πέσο είχε συνδεθεί με το δολάριο δέκα χρόνια νωρίτερα. Οποιαδήποτε ομοιότητα με άλλες χώρες, κυβερνήσεις και οικονομικές καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.)"
Η Ελλάδα του ¨Καλλικράτη¨
Του Αθανασίου Κωτούλα, Τοπικός Σύμβουλος Ευξεινούπολης και εκπρόσωπος των Τοπικών Συμβουλίων Μαγνησίας
Καλλικράτης, ο ένας εκ των αρχιτεκτόνων της Ακρόπολης των Αθηνών, έρχεται στον 21ο αιώνα μ.χ. να δώσει το όνομά του σε μια Νέα Αρχιτεκτονική προσπάθεια, αυτή της Αρχιτεκτονικής της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Η κυβέρνηση καθώς φαίνετε θέλει να αποσυνδεθεί τελείως με το Πρόγραμμα Καποδίστριας που και αυτό ήταν μεταρρύθμιση κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ . Οι λόγοι είναι προφανείς, η εκ του προχείρου σχεδίαση, με την προσέγγιση προσωρινών λύσεων, περιοριζόμενη σε μεταβατικές λύσεις που δημιούργησαν σύντομα ανάγκες νέων παρεμβάσεων, αναπαράγοντας εκκρεμότητες, φυσικά και κατέληξε σε μια παταγώδη αποτυχία του εγχειρήματος. Έτσι η σημερινή κυβέρνηση έρχεται με άλλο όνομα και νέα φρασεολογία να μας παρουσιάσει το νέο Πρόγραμμα της, που όπως διατείνεται με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» επιχειρείτε η διοικητική, οικονομική, πολιτική αλλά και ηθική επαναθεμελίωση της αυτοδιοίκησης.
Επιγραμματικά σας αναφέρω τα κυριότερα σημεία του σχεδίου: 1)Θεσμοθετούνται 7 Γενικές Διοικήσεις.
Αρμοδιότητες: οι οποίες ασκούνταν μέχρι σήμερα από τις Διοικητικές Περιφέρειες και λόγω της φύσης τους ή για συνταγματικούς λόγους δεν μπορεί να μεταφερθούν στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση και παραμένουν στην κρατική διοίκηση. Μεταξύ αυτών: χωροταξία – πολεοδομία, περιβαλλοντική πολιτική, δασική... πολιτική ή μεταναστευτική πολιτική,
2) 13 Περιφέρειες: Αιρετός ο Περιφερειάρχης ο οποίος επιλέγει τους αντιπεριφερειάρχες μεταξύ των εκλεγμένων περιφερειακών συμβούλων. Οι αντιπεριφερειάρχες είναι είτε θεματικοί ( δηλαδή ασχολούνται με κάποιο συγκεκριμένο θέμα) είτε τοπικοί ( δηλαδή εκπροσωπούν έναν πρώην νομό). Κάποιος τοπικός αντιπεριφερειάρχης μπορεί να είναι και θεματικός! Δηλαδή π.χ ο καινούργιος Περιφερειάρχης θα ορίσει ουσιαστικά αντιπεριφερειάρχη για την Μαγνησία!
3)Αρμοδιότητες ( ενδεικτικά)
• Προγραμματισμού και Ανάπτυξης, ιδίως η διαχείριση των περιφερειακών επιχειρησιακών προγραμμάτων, η εκπόνηση του αναπτυξιακού σχεδιασμού της περιφέρειας και η υλοποίηση των σχετικών με αυτά δράσεων,
• Υποδομών – Μεταφορών – Επικοινωνιών, ιδίως έργα τα οποία έχουν αμιγώς περιφερειακή διάσταση, εκπόνηση μελετών της οδικής κυκλοφορίας υπεραστικού οδικού δικτύου, διαχείριση έργων περιφερειακού επιπέδου, ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, λιμάνια περιφερειακής σημασίας κ.ά.
• Χωροταξίας - πολεοδομίας και περιβάλλοντος (διαχείριση στερεών αποβλήτων, εποπτεία των φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών περιφερειακής σημασίας κ.ά.),
• Φυσικών πόρων – ενέργειας – βιομηχανίας,
• Εμπορίου, τουρισμού και απασχόλησης,
• Εκπαίδευσης, πολιτισμού και αθλητισμού (δια βίου εκπαίδευση, θέματα κατάρτισης και επιμόρφωσης κ.ά.),
• Γεωργίας - κτηνοτροφίας και αλιείας,
• Πολιτικής Προστασίας.
4) Ότι ισχύει με τους Περιφερειάρχες ισχύει και με τους νέους Δημάρχους και αντιδημάρχους. Ο Δήμαρχος ορίζει τοπικούς και θεματικούς Αντιδημάρχους, οι οποίοι μπορεί να είναι και το ίδιο πρόσωπο. Π.χ. ο Δήμαρχος Αλμυρού ορίζει ποιος θα είναι τοπικός αντιδήμαρχος στο Δήμο Σούρπης εφόσον αυτός συνενωθεί με τον Αλμυρό. Εννοείται ότι θα έχει να επιλέξει μεταξύ κάποιου εκλεγμένου στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο. Οι τοπικοί αντιδήμαρχοι αναλαμβάνουν κυρίως το συντονισμό των τοπικών διοικητικών υπηρεσιών, του τοπικού ΚΑΠΗ, παιδικού σταθμού κλπ., την υποστήριξη και τον συντονισμό των τοπικών συμβουλίων κ.ά. Σημαντικές αποφάσεις θα παίρνει ένα νέο όργανο, η Εκτελεστική Επιτροπή που εκτός από τον Δήμαρχο ως Πρόεδρο, συμμετέχουν με δικαίωμα ψήφου όλοι οι θεματικοί και τοπικοί Αντιδήμαρχοι.
5) Οι νέες Δημοτικές εκλογές θα γίνουν στις 14 Νοεμβρίου. Σε αυτές:
Επανέρχεται το σύστημα του 50%+1, το οποίο θα είναι και το ποσοστό που απαιτείται για τον επιτυχόντα συνδυασμό στον πρώτο γύρο μεταξύ όλων των συνδυασμών ή (αν κανένας συνδυασμός δεν συγκεντρώσει αυτό το ποσοστό) στο δεύτερο γύρο μεταξύ των δύο πρώτων συνδυασμών. Οι εκλογικές περιφέρειες θα είναι τα τέως Νομαρχιακά Διαμερίσματα ή μικρότερες περιφέρειες, στις οποίες κατανέμονται οι έδρες ανάλογα με τον πληθυσμό τους. ( Το τελευταίο φέρνει νέα δεδομένα).
Στους νέους δήμους, εκλογικές περιφέρειες είναι οι πρώην Δήμοι και Κοινότητες που συνενώνονται καθώς και τα δημοτικά διαμερίσματα στους δήμους που διαθέτουν, οι δε έδρες κατανέμονται σε αναλογία με τον πληθυσμό της κάθε επιμέρους εκλογικής περιφέρειας. Οι υποψηφιότητες των δημοτικών συμβούλων αντιστοιχούν σε πρώην Δήμο / Κοινότητα ή σε δημοτικό διαμέρισμα μεγάλου δήμου, ενώ οι τοπικοί εκλογείς σταυροδοτούν τους αντίστοιχους τοπικούς υποψήφιους.
-Τα τοπικά συμβούλια εκλέγονται με ενιαίο ψηφοδέλτιο. Υποψήφιος μπορεί να είναι κάθε δημότης με αυτοπρόταση. Οι δημοτικοί συνδυασμοί προτείνουν υποχρεωτικά υποψηφίους και για τα τοπικά συμβούλια (καμία ουσιαστική μεταβολή όσον αφορά την εκλογή των τοπικών συμβουλίων). Η σημαντικότερη μεταβολή είναι ότι συγκροτούνται πενταμελή τοπικά συμβούλια σε όλα τα υπάρχοντα τοπικά διαμερίσματα, με πληθυσμό τουλάχιστον 1000 κατοίκων και τριμελή τοπικά συμβούλια για πληθυσμό μικρότερο των 1000 κατοίκων (για τοπικά διαμερίσματα με πληθυσμό κάτω από 500 εκλέγεται ένας τοπικός εκπρόσωπος).
6) Δίνεται έμφαση στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση στη προσπάθεια να απεμπλακεί γραφειοκρατικά το σύστημα ( Θα γίνει αυτό πραγματικότητα;).Δημοτικό e-ΚΕΠ και κάρτα Δημότη είναι μερικές από τις νέες καινοτομίες.
Σίγουρα η μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποτελεί τομή στα σημερινά δεδομένα του ελληνικού κράτους, εγείρονται όμως και πολλά ερωτηματικά αν διαβάσει κανείς το περιεχόμενο του σχεδίου και τα σπουδαιότερα κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι η αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων των ΟΤΑ, η διευκρίνιση ως προς τους αναγκαίους πόρους που απαιτούνται για ένα τέτοιο εγχείρημα καθώς και την υλοποίηση του χωροταξικού σχεδιασμού. Αυτή η ριζική, δομική αλλαγή του τρόπου με τον οποίο θα λειτουργεί το κράτος, η διοίκηση και η αυτοδιοίκηση στη χώρα μας, θέτει τελικά τις βάσεις για την αποτελεσματική εξυπηρέτηση των αναγκών του πολίτη και δίνει νέα αναπτυξιακή ώθηση στο κράτος; Οψόμεθα!
Καλλικράτης, ο ένας εκ των αρχιτεκτόνων της Ακρόπολης των Αθηνών, έρχεται στον 21ο αιώνα μ.χ. να δώσει το όνομά του σε μια Νέα Αρχιτεκτονική προσπάθεια, αυτή της Αρχιτεκτονικής της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Η κυβέρνηση καθώς φαίνετε θέλει να αποσυνδεθεί τελείως με το Πρόγραμμα Καποδίστριας που και αυτό ήταν μεταρρύθμιση κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ . Οι λόγοι είναι προφανείς, η εκ του προχείρου σχεδίαση, με την προσέγγιση προσωρινών λύσεων, περιοριζόμενη σε μεταβατικές λύσεις που δημιούργησαν σύντομα ανάγκες νέων παρεμβάσεων, αναπαράγοντας εκκρεμότητες, φυσικά και κατέληξε σε μια παταγώδη αποτυχία του εγχειρήματος. Έτσι η σημερινή κυβέρνηση έρχεται με άλλο όνομα και νέα φρασεολογία να μας παρουσιάσει το νέο Πρόγραμμα της, που όπως διατείνεται με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» επιχειρείτε η διοικητική, οικονομική, πολιτική αλλά και ηθική επαναθεμελίωση της αυτοδιοίκησης.
Επιγραμματικά σας αναφέρω τα κυριότερα σημεία του σχεδίου: 1)Θεσμοθετούνται 7 Γενικές Διοικήσεις.
Αρμοδιότητες: οι οποίες ασκούνταν μέχρι σήμερα από τις Διοικητικές Περιφέρειες και λόγω της φύσης τους ή για συνταγματικούς λόγους δεν μπορεί να μεταφερθούν στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση και παραμένουν στην κρατική διοίκηση. Μεταξύ αυτών: χωροταξία – πολεοδομία, περιβαλλοντική πολιτική, δασική... πολιτική ή μεταναστευτική πολιτική,
2) 13 Περιφέρειες: Αιρετός ο Περιφερειάρχης ο οποίος επιλέγει τους αντιπεριφερειάρχες μεταξύ των εκλεγμένων περιφερειακών συμβούλων. Οι αντιπεριφερειάρχες είναι είτε θεματικοί ( δηλαδή ασχολούνται με κάποιο συγκεκριμένο θέμα) είτε τοπικοί ( δηλαδή εκπροσωπούν έναν πρώην νομό). Κάποιος τοπικός αντιπεριφερειάρχης μπορεί να είναι και θεματικός! Δηλαδή π.χ ο καινούργιος Περιφερειάρχης θα ορίσει ουσιαστικά αντιπεριφερειάρχη για την Μαγνησία!
3)Αρμοδιότητες ( ενδεικτικά)
• Προγραμματισμού και Ανάπτυξης, ιδίως η διαχείριση των περιφερειακών επιχειρησιακών προγραμμάτων, η εκπόνηση του αναπτυξιακού σχεδιασμού της περιφέρειας και η υλοποίηση των σχετικών με αυτά δράσεων,
• Υποδομών – Μεταφορών – Επικοινωνιών, ιδίως έργα τα οποία έχουν αμιγώς περιφερειακή διάσταση, εκπόνηση μελετών της οδικής κυκλοφορίας υπεραστικού οδικού δικτύου, διαχείριση έργων περιφερειακού επιπέδου, ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, λιμάνια περιφερειακής σημασίας κ.ά.
• Χωροταξίας - πολεοδομίας και περιβάλλοντος (διαχείριση στερεών αποβλήτων, εποπτεία των φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών περιφερειακής σημασίας κ.ά.),
• Φυσικών πόρων – ενέργειας – βιομηχανίας,
• Εμπορίου, τουρισμού και απασχόλησης,
• Εκπαίδευσης, πολιτισμού και αθλητισμού (δια βίου εκπαίδευση, θέματα κατάρτισης και επιμόρφωσης κ.ά.),
• Γεωργίας - κτηνοτροφίας και αλιείας,
• Πολιτικής Προστασίας.
4) Ότι ισχύει με τους Περιφερειάρχες ισχύει και με τους νέους Δημάρχους και αντιδημάρχους. Ο Δήμαρχος ορίζει τοπικούς και θεματικούς Αντιδημάρχους, οι οποίοι μπορεί να είναι και το ίδιο πρόσωπο. Π.χ. ο Δήμαρχος Αλμυρού ορίζει ποιος θα είναι τοπικός αντιδήμαρχος στο Δήμο Σούρπης εφόσον αυτός συνενωθεί με τον Αλμυρό. Εννοείται ότι θα έχει να επιλέξει μεταξύ κάποιου εκλεγμένου στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο. Οι τοπικοί αντιδήμαρχοι αναλαμβάνουν κυρίως το συντονισμό των τοπικών διοικητικών υπηρεσιών, του τοπικού ΚΑΠΗ, παιδικού σταθμού κλπ., την υποστήριξη και τον συντονισμό των τοπικών συμβουλίων κ.ά. Σημαντικές αποφάσεις θα παίρνει ένα νέο όργανο, η Εκτελεστική Επιτροπή που εκτός από τον Δήμαρχο ως Πρόεδρο, συμμετέχουν με δικαίωμα ψήφου όλοι οι θεματικοί και τοπικοί Αντιδήμαρχοι.
5) Οι νέες Δημοτικές εκλογές θα γίνουν στις 14 Νοεμβρίου. Σε αυτές:
Επανέρχεται το σύστημα του 50%+1, το οποίο θα είναι και το ποσοστό που απαιτείται για τον επιτυχόντα συνδυασμό στον πρώτο γύρο μεταξύ όλων των συνδυασμών ή (αν κανένας συνδυασμός δεν συγκεντρώσει αυτό το ποσοστό) στο δεύτερο γύρο μεταξύ των δύο πρώτων συνδυασμών. Οι εκλογικές περιφέρειες θα είναι τα τέως Νομαρχιακά Διαμερίσματα ή μικρότερες περιφέρειες, στις οποίες κατανέμονται οι έδρες ανάλογα με τον πληθυσμό τους. ( Το τελευταίο φέρνει νέα δεδομένα).
Στους νέους δήμους, εκλογικές περιφέρειες είναι οι πρώην Δήμοι και Κοινότητες που συνενώνονται καθώς και τα δημοτικά διαμερίσματα στους δήμους που διαθέτουν, οι δε έδρες κατανέμονται σε αναλογία με τον πληθυσμό της κάθε επιμέρους εκλογικής περιφέρειας. Οι υποψηφιότητες των δημοτικών συμβούλων αντιστοιχούν σε πρώην Δήμο / Κοινότητα ή σε δημοτικό διαμέρισμα μεγάλου δήμου, ενώ οι τοπικοί εκλογείς σταυροδοτούν τους αντίστοιχους τοπικούς υποψήφιους.
-Τα τοπικά συμβούλια εκλέγονται με ενιαίο ψηφοδέλτιο. Υποψήφιος μπορεί να είναι κάθε δημότης με αυτοπρόταση. Οι δημοτικοί συνδυασμοί προτείνουν υποχρεωτικά υποψηφίους και για τα τοπικά συμβούλια (καμία ουσιαστική μεταβολή όσον αφορά την εκλογή των τοπικών συμβουλίων). Η σημαντικότερη μεταβολή είναι ότι συγκροτούνται πενταμελή τοπικά συμβούλια σε όλα τα υπάρχοντα τοπικά διαμερίσματα, με πληθυσμό τουλάχιστον 1000 κατοίκων και τριμελή τοπικά συμβούλια για πληθυσμό μικρότερο των 1000 κατοίκων (για τοπικά διαμερίσματα με πληθυσμό κάτω από 500 εκλέγεται ένας τοπικός εκπρόσωπος).
6) Δίνεται έμφαση στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση στη προσπάθεια να απεμπλακεί γραφειοκρατικά το σύστημα ( Θα γίνει αυτό πραγματικότητα;).Δημοτικό e-ΚΕΠ και κάρτα Δημότη είναι μερικές από τις νέες καινοτομίες.
Σίγουρα η μεταρρύθμιση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αποτελεί τομή στα σημερινά δεδομένα του ελληνικού κράτους, εγείρονται όμως και πολλά ερωτηματικά αν διαβάσει κανείς το περιεχόμενο του σχεδίου και τα σπουδαιότερα κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι η αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων των ΟΤΑ, η διευκρίνιση ως προς τους αναγκαίους πόρους που απαιτούνται για ένα τέτοιο εγχείρημα καθώς και την υλοποίηση του χωροταξικού σχεδιασμού. Αυτή η ριζική, δομική αλλαγή του τρόπου με τον οποίο θα λειτουργεί το κράτος, η διοίκηση και η αυτοδιοίκηση στη χώρα μας, θέτει τελικά τις βάσεις για την αποτελεσματική εξυπηρέτηση των αναγκών του πολίτη και δίνει νέα αναπτυξιακή ώθηση στο κράτος; Οψόμεθα!
Κοινωνικός Φιλελευθερισμός, Γράφει ο Αθανάσιος Κωτούλας
Ακούμε την τελευταία περίοδο πολύ τον όρο ¨κοινωνικός φιλελευθερισμός¨ και θα ήθελα να προσπαθήσω να κάνω μια προσέγγιση πάνω σε αυτήν την πολιτική ιδεολογία και να δώσω το πολιτικό της στίγμα. H ουσία του σύγχρονου φιλελεύθερου κράτους δικαίου προϋποθέτει την ύπαρξη και λειτουργία θεσμών, που να του επιτρέπουν να λειτουργεί και ως κοινωνικό κράτος δικαίου. Με άλλα λόγια, το φιλελεύθερο κράτος οφείλει να παρεμβαίνει στο κοινωνικό – οικονομικό γίγνεσθαι, όταν και όπου μια τέτοια παρέμβαση κρίνεται επιβεβλημένη. Αντικείμενο δε της τελευταίας οφείλει να είναι κυρίως η χορήγηση παροχών προς κατηγορίες μελών του κοινωνικού συνόλου, προκειμένου να εξασφαλίζονται οι υπό καθεστώς δικαιοσύνης ομαλές συνθήκες κοινωνικής διαβίωσης.
Ο γνήσιος φιλελευθερισμός είναι, κατά συνέπεια εκ φύσεως κοινωνικός και ριζοσπαστικός στο θέμα της καταπολέμησης των κοινωνικο-οικονομικών ανισοτήτων. Στον φιλελευθερισμό, η οικονομία της αγοράς δεν είναι το παν. Απέναντι δε στον στυγνό καπιταλισμό, προτείνεται και τελικά επιβάλλεται εκ των πραγμάτων η κοινωνική αλληλεγγύη. Διότι, ο καπιταλισμός, έτσι τουλάχιστον όπως λειτουργεί σήμερα, θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ανοιχτή κοινωνία, καθώς οδηγεί στη δημιουργία ολιγοπωλίων και μονοπωλίων, κάτι που ούτε την ελεύθερη αγορά ευνοεί ούτε συμβιβάζεται με την ουσία του οικονομικού φιλελευθερισμού. Διότι, η συγκέντρωση τεράστιας οικονομικής δύναμης στα χέρια λίγων έχει ως αποτέλεσμα:
-την ουσιαστική κατάργηση του ελεύθερου ανταγωνισμού
-απολύσεις εργαζομένων
-αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους
-υπονόμευση της λαϊκής κυριαρχίας και των ατομικών ελευθεριών
-οδυνηρές ανισότητες σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.
Κατ’ αντιδιαστολή, λοιπόν, προς τον στυγνό καπιταλισμό, ο φιλελευθερισμός είναι βαθιά ανθρωποκεντρικός. Ο κοινωνικός ανθρωπισμός πηγάζει από την ηθική και νομική επιταγή του σεβασμού και της προστασίας της ανθρώπινης αξίας, η οποία συνιστά την conditio sine qua non του φιλελευθερισμού.
Φιλελευθερισμός σημαίνει:
-γενική αποδοχή της αρχής της ελευθερίας για όλους
-ίση και δίκαιη μεταχείριση όλων, χωρίς διακρίσεις
-θετικά μέτρα υπέρ των ασθενέστερων και των λιγότερων ευνοημένων.
Φιλελευθερισμός σημαίνει απελευθέρωση του ανθρώπου:
-από την φτώχια και την εξάρτηση, πράγμα που επιτυγχάνεται καλύτερα με την οικονομία της αγοράς
-από την αυθαιρεσία και την επιβολή του ισχυρότερου, τα οποία καταστέλλονται και καταπολεμούνται από το κράτος δικαίου
-από την απεριόριστη και ανεξέλεγκτη εξουσία, η οποία πρέπει να τίθεται υπό τον έλεγχο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, σύμφωνα και με την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας
-από τα δόγματα και τη μισαλλοδοξία, εξ ου και η ανάγκη για τον πλουραλισμό των αξιών, των ιδεών και των πεποιθήσεων, για την ηθική της ανεκτικότητας, του αλληλοσεβασμού και του διαλόγου.
Σε ό,τι αφορά τις προοδευτικές τάσεις και αντιλήψεις, ο φιλελευθερισμός είναι, κατά τη γνώμη μου, συνυφασμένος με την κοινωνική πρόοδο, υπό την εξής έννοια:
Η κοινωνία θεωρείται ότι προοδεύει όταν επιτυγχάνεται σημαντική και σταθερή οικονομική ανάπτυξη, αλλά ταυτόχρονα απουσιάζουν οι ακραίοι ατομικισμοί και εκφυλιστικά φαινόμενα προνομιακής θέσης μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Μια χώρα δεν προοδεύει όταν προοδεύουν οι λίγοι, οι εκλεκτοί μιας κυβέρνησης ενός οικονομικού κατεστημένου. Η Ελλάδα μπορεί να εμπνεύσει στους πολίτες της, να τους καλλιεργήσει την επιθυμία για πρόοδο αλλά και για κοινωνική ευαισθησία. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο πολίτης μπορεί να αναπτύξει υψηλές προσδοκίες κα να αγωνιστεί για να πετύχει όσα περισσότερα μπορεί – και μέσα από τη δική του επιτυχία να έρθει και η επιτυχία και η πρόοδος του συνόλου.
Το φιλελεύθερο κράτος δίνει στον πολίτη τα εφόδια που αυτός χρειάζεται προκειμένου να δημιουργήσει, να προκόψει, να προχωρήσει μπροστά, να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα, να αναπτύξει τις ιδιαίτερες ικανότητες και τα χαρίσματά του, να πετύχει στη ζωή του…
Το φιλελεύθερο κράτος πρέπει να λειτουργεί προς όφελος της κοινωνίας και του πολίτη και όχι σε βάρος τους. Σε μια σύγχρονη ελεύθερη οικονομία, ο ανταγωνισμός είναι ασφαλώς απαραίτητος. Είναι η κινητήρια δύναμη, η οποία παράγει υψηλού επιπέδου προϊόντα και υπηρεσίες. Παρεπόμενη συνέπεια του ανταγωνισμού είναι ωστόσο και η δημιουργία ανισοτήτων, που θέτουν σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή. Εκεί απαντά το κράτος με διορθωτικές κινήσεις, οι οποίες γίνονται για να αποκατασταθεί η κοινωνική δικαιοσύνη. Η σχετική αναδιανομή του πλούτου γίνεται τόσο με τη λήψη άμεσων διορθωτικών μέτρων αλλά και έμμεσα, κυρίως μέσα από την παιδεία και την άσκηση κοινωνικής πολιτικής. Η διαδικασία της μερικής αναδιανομής λειτουργεί όχι αντιθετικά αλλά υποστηρικτικά προς τον ελεύθερο ανταγωνισμό, αφού αντιμετωπίζει τις ατέλειες και απορροφά τις παρενέργειές του, διευκολύνοντας έτσι την αυτοτροφοδοτούμενη λειτουργία του.
Το φιλελεύθερο κράτος είναι ένα αποτελεσματικό κράτος πρόνοιας και δικαίου. Παρέχει στον πολίτη πραγματικά καλά σχολεία και νοσοκομεία. Είναι αρωγός του πολίτη, του εξασφαλίζει την ασφάλεια, του εμπνέει εμπιστοσύνη και είναι σε θέση να προσφέρει λύσεις στα μικρά και μεγάλα προβλήματα της καθημερινής ζωής…
Ο γνήσιος φιλελευθερισμός είναι, κατά συνέπεια εκ φύσεως κοινωνικός και ριζοσπαστικός στο θέμα της καταπολέμησης των κοινωνικο-οικονομικών ανισοτήτων. Στον φιλελευθερισμό, η οικονομία της αγοράς δεν είναι το παν. Απέναντι δε στον στυγνό καπιταλισμό, προτείνεται και τελικά επιβάλλεται εκ των πραγμάτων η κοινωνική αλληλεγγύη. Διότι, ο καπιταλισμός, έτσι τουλάχιστον όπως λειτουργεί σήμερα, θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ανοιχτή κοινωνία, καθώς οδηγεί στη δημιουργία ολιγοπωλίων και μονοπωλίων, κάτι που ούτε την ελεύθερη αγορά ευνοεί ούτε συμβιβάζεται με την ουσία του οικονομικού φιλελευθερισμού. Διότι, η συγκέντρωση τεράστιας οικονομικής δύναμης στα χέρια λίγων έχει ως αποτέλεσμα:
-την ουσιαστική κατάργηση του ελεύθερου ανταγωνισμού
-απολύσεις εργαζομένων
-αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους
-υπονόμευση της λαϊκής κυριαρχίας και των ατομικών ελευθεριών
-οδυνηρές ανισότητες σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.
Κατ’ αντιδιαστολή, λοιπόν, προς τον στυγνό καπιταλισμό, ο φιλελευθερισμός είναι βαθιά ανθρωποκεντρικός. Ο κοινωνικός ανθρωπισμός πηγάζει από την ηθική και νομική επιταγή του σεβασμού και της προστασίας της ανθρώπινης αξίας, η οποία συνιστά την conditio sine qua non του φιλελευθερισμού.
Φιλελευθερισμός σημαίνει:
-γενική αποδοχή της αρχής της ελευθερίας για όλους
-ίση και δίκαιη μεταχείριση όλων, χωρίς διακρίσεις
-θετικά μέτρα υπέρ των ασθενέστερων και των λιγότερων ευνοημένων.
Φιλελευθερισμός σημαίνει απελευθέρωση του ανθρώπου:
-από την φτώχια και την εξάρτηση, πράγμα που επιτυγχάνεται καλύτερα με την οικονομία της αγοράς
-από την αυθαιρεσία και την επιβολή του ισχυρότερου, τα οποία καταστέλλονται και καταπολεμούνται από το κράτος δικαίου
-από την απεριόριστη και ανεξέλεγκτη εξουσία, η οποία πρέπει να τίθεται υπό τον έλεγχο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, σύμφωνα και με την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας
-από τα δόγματα και τη μισαλλοδοξία, εξ ου και η ανάγκη για τον πλουραλισμό των αξιών, των ιδεών και των πεποιθήσεων, για την ηθική της ανεκτικότητας, του αλληλοσεβασμού και του διαλόγου.
Σε ό,τι αφορά τις προοδευτικές τάσεις και αντιλήψεις, ο φιλελευθερισμός είναι, κατά τη γνώμη μου, συνυφασμένος με την κοινωνική πρόοδο, υπό την εξής έννοια:
Η κοινωνία θεωρείται ότι προοδεύει όταν επιτυγχάνεται σημαντική και σταθερή οικονομική ανάπτυξη, αλλά ταυτόχρονα απουσιάζουν οι ακραίοι ατομικισμοί και εκφυλιστικά φαινόμενα προνομιακής θέσης μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Μια χώρα δεν προοδεύει όταν προοδεύουν οι λίγοι, οι εκλεκτοί μιας κυβέρνησης ενός οικονομικού κατεστημένου. Η Ελλάδα μπορεί να εμπνεύσει στους πολίτες της, να τους καλλιεργήσει την επιθυμία για πρόοδο αλλά και για κοινωνική ευαισθησία. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο πολίτης μπορεί να αναπτύξει υψηλές προσδοκίες κα να αγωνιστεί για να πετύχει όσα περισσότερα μπορεί – και μέσα από τη δική του επιτυχία να έρθει και η επιτυχία και η πρόοδος του συνόλου.
Το φιλελεύθερο κράτος δίνει στον πολίτη τα εφόδια που αυτός χρειάζεται προκειμένου να δημιουργήσει, να προκόψει, να προχωρήσει μπροστά, να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα, να αναπτύξει τις ιδιαίτερες ικανότητες και τα χαρίσματά του, να πετύχει στη ζωή του…
Το φιλελεύθερο κράτος πρέπει να λειτουργεί προς όφελος της κοινωνίας και του πολίτη και όχι σε βάρος τους. Σε μια σύγχρονη ελεύθερη οικονομία, ο ανταγωνισμός είναι ασφαλώς απαραίτητος. Είναι η κινητήρια δύναμη, η οποία παράγει υψηλού επιπέδου προϊόντα και υπηρεσίες. Παρεπόμενη συνέπεια του ανταγωνισμού είναι ωστόσο και η δημιουργία ανισοτήτων, που θέτουν σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή. Εκεί απαντά το κράτος με διορθωτικές κινήσεις, οι οποίες γίνονται για να αποκατασταθεί η κοινωνική δικαιοσύνη. Η σχετική αναδιανομή του πλούτου γίνεται τόσο με τη λήψη άμεσων διορθωτικών μέτρων αλλά και έμμεσα, κυρίως μέσα από την παιδεία και την άσκηση κοινωνικής πολιτικής. Η διαδικασία της μερικής αναδιανομής λειτουργεί όχι αντιθετικά αλλά υποστηρικτικά προς τον ελεύθερο ανταγωνισμό, αφού αντιμετωπίζει τις ατέλειες και απορροφά τις παρενέργειές του, διευκολύνοντας έτσι την αυτοτροφοδοτούμενη λειτουργία του.
Το φιλελεύθερο κράτος είναι ένα αποτελεσματικό κράτος πρόνοιας και δικαίου. Παρέχει στον πολίτη πραγματικά καλά σχολεία και νοσοκομεία. Είναι αρωγός του πολίτη, του εξασφαλίζει την ασφάλεια, του εμπνέει εμπιστοσύνη και είναι σε θέση να προσφέρει λύσεις στα μικρά και μεγάλα προβλήματα της καθημερινής ζωής…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
